Slachtedyk
De Slachtedyk is een eeuwenoude dijk die zich slingerend een weg baant door het overwegend groene land tussen Oosterbierum en Raerd. De Slachte steekt zo’n anderhalve meter boven het omliggende landschap uit. Het lijkt bijna niks zo’n dijkje, maar toch is het een heel belangrijk wapen geweest in de strijd tegen het water. Deze 42 kilometer lange slaperdijk beschermde eeuwenlang een flink deel van noordwest-Fryslân tegen het water.
Monumentale waterkering
Al meer dan duizend jaar geleden legde men de eerste stukjes van de Slachtedyk aan, in de tijd dat de Middelzee hier nog vrij spel had. Het landschap van toen is te vergelijken met het tegenwoordige waddengebied, met kwelders en slenken. Met de dijk perkten de mensen de macht van het water in. Aan de binnenkant bouwden ze hun huizen, op terpen om ook bij extreem hoog water droge voeten te houden.
Cultuurhistorisch element
Het duurde tot het jaar 1200 voordat de losse stukjes dijk aan elkaar werden gesmeed. Vijftig jaar later werd de Middelzee afgesloten, waarna de Slachte de functie hield van binnendijk voor extra bescherming. Tot in 1995 bleef deze officiële status van slaperdijk behouden. Met het verlies van de waterkerende functie was de Slachtedyk voor het waterschap niet meer interessant. Als beeldbepalend cultuurhistorisch element in het landschap blijft de dijk echter voor Fryslân wél bijzonder waardevol.
Toevluchtsoord 
De dijk is in het voorjaar op sommige plaatsen glanzend wit van bloeiend fluitekruid en meidoorn. Elders is het nog kleurrijker met het geel van de boterbloem en het rood van klaver en zuring. De bloemenpracht kan nog uitbundiger worden door laat te maaien en het gras snel af te voeren, waardoor de bodem schraler wordt. Veel planten houden daar van. Zo wordt de Slachtedyk een heel lang natuurlijk lint, waar wandelaars en fietsers zo veel als ze willen van mogen meegenieten.
Bij Getswerdersyl staat een informatiepaneel.
ToegankelijkheidBijna de hele Slachtedyk is vrij toegankelijk voor fietsers en wandelaars.
